Völklinger
Hütte - Erzhalle
Tijdens onze vakantie in Völklingen zijn wij ook de Erzhalle van de Völklinger Hütte geweest. Het is een gebouw met history, gezien de fraaie oude gebouwen die daar nog aanwezig zijn.
Tijdens onze vakantie in Völklingen zijn wij ook de Erzhalle van de Völklinger Hütte geweest. Het is een gebouw met history, gezien de fraaie oude gebouwen die daar nog aanwezig zijn.
De
Ertshal werd tussen 1900 en 1903 gebouwd. Het is één van de oudste gebouwen van
de Völklinger Hütte. Oorspronkelijk was die Ertshal met een oppervlakte van
maar liefst 1500 m² een gigantische hal met een opslagcapaciteit van maar
liefst 12000 ton ijzererts en behoorde het complex – samen met de Möllerhal en
de Sinterei bij de voor- en nabewerking van de grondstoffen.
De Völklinger Hütte bestaat uit een groot aantal afdelingen, ieder met zijn eigen bedreivigheid. Eén daarvan is de Ertshal, waar het ijzererts binnen komt en wordt opgeslagen voor verdere verwerking. Daarna wordt het erts in de sinterei verder verwerkt tot handzame brokken samen met toevoegingen van cokes en kalksteen.
IJzererts is een gesteente en bestaat uit mineralen, waarvan de belangrijkste zijn oxides en hydroxides van ijzer. De 3 belangrijkste ijzerertsmineralen in ijzererts zijn hematiet, magnetiet en goethiet, welke ook wel limoniet wordt genoemd. Dan is er ook nog het ijzercarbonaat sideriet, maar dat is als mineraal niet erg belangrijk. Goethiet en hematiet komen het meest voor. Er bestaan verschillende typen ijzererts, zoals het door magmatische activiteit (gesmolten gesteente), welke bijvoorbeeld in Zweden bij Kiruna wordt gewonnen. Daar is het erts dus voornamelijk magnetiet en is één van de belangrijkste ijzererts-afzettingen in Europa en als type ook erg zeldzaam.
Een fraai, oud gebouw als toegang naar de opslagbunkers
De meeste ijzerertsen worden gevormd als afzettingsgesteenten (sedimenten). In Europa is vanaf de 19e eeuw ook lange tijd ijzerertswinning geweest in Luxemburg en in Lotharingen, Frankrijk, waar het in kalkstenen voorkomende “Minette”-erts (minette is een lokale mijnbouwterm) werd gewonnen. Dit sedimentaire erts is laaggradig (het gehalte aan ijzer is laag in verhouding tot andere ertsen) en bevat naar verhouding veel fosfor, een ongewenst element bij bereiding van ijzer en staal. Daar haalde ook Völklinger Hütte vroeger zijn erts vandaan.
Zeer bekend zijn ook de “gebande ijzerertsen” (Engels: banded iron ores). Deze bestaan uit een kleinschalige afwisseling van laagjes met hematiet (en ook wel magnetiet) en laagjes silica (SiO2). Het silica komt voor als kwarts of als amorf.
Van deze gebande ijzerertsen zijn zeer grote afzettingen bekend. Voorbeelden zijn de ijzerertsen van Pillbara (West-Australië) en de Mesabi Range in Minnesota (VS). Ook in Brazilië komen dergelijke ertsen voor.
Deze ertsen zijn doorgaans gevormd in ondiepe zeeën in de vroegste aardgeschiedenis, het zogenaamde Precambrium. In die tijd was er weinig zuurstof in de atmosfeer, maar was wel in voldoende mate aanwezig in het zeewater, waardoor zuurstofhoudende mineralen konden neerslaan.
Bunker voor opslag van ijzererts De
De oude hal en zijn ertsbunkers zijn geheel gerestaureerd en zijn nu een ontmoetingsplaats voor kunst en cultuur.
