Völklinger Hütte
Völklinger Hütte - Kokerei
deel 2
Tijdens onze bezoeken aan diverse
industriële monumenten valt het Anne-Marie en mij op dat diverse installaties
en gebouwen vaak worden overwoekerd door planten, struiken en vooral bomen.
Vooral de berken kunnen er wat van; die verruïneren met hun wortels complete
gebouwen en installaties. Dat zagen wij al in 2012, toen Anne-Marie en ik onze vakantie
in Dortmund doorbrachten en vele industriële monumenten bezochten. Dit jaar was
het niet anders; zowel bij Kokerei
Zolverein als bij Völklinger Hütte worden gebouwen en diverse
installaties overwoekerd door allerlei planten en bomen. Terwijl men bij de
cokesfabriek Zollverein druk bezig was om alles weer op te knappen zagen wij
dat op vele plaatsen die bomen nog weelderig groeiden op plaatsen waar dat niet
zou mogen. Wij vroegen ons dan ook af of die restauraties dan wel zoden aan de
dijk zullen zetten.
Kokerei Zollverein in Essen
Kokerei Zollverein in Essen
Zoals ik in de vorige blog al vermelde is de cokesfabriek in Völklingen voor een groot deel overwoekerd met planten en
bomen. Vooral de berken kunnen er wat van; deze bomen hebben maar een klein
beetje grond nodig om zich te kunnen gaan ontwikkelen en eenmaal een “groot”
boompje vernielen zij met hun wortels alles waar die heengaan. Anderzijds geeft
het ook wel weer mooie beelden, zoals het op onderstaande foto is te zien.
Een oude bassin dat nu geheel is overwoekerd
Op zichzelf hoeft dat nog niet
zo’n probleem te zijn - immers je kunt uiteindelijk niet alles in stand houden –
maar je ziet dat die natuur ook al op plaatsen aanwezig is waar het beslist
niet zou moeten zijn!
Eén van de oudste batterijen van de kokerei
Nu is het natuurlijk niet zo dat alleen bomen en planten de schuld hebben
op het aftakelen van die gebouwen en installaties; bij stilstand en geen
onderhoud gaat het verval ook heel snel. En als die eenmaal is ingezet en bomen
en planten krijgen hun kans, dan gaat alles er aan. En bij dit soort complexen
worden installaties, machines en andere nog te gebruiken onderdelen uit de
gebouwen gesloopt en wordt daarbij niet gelet of de fabrieken, ruimtes e.d.
netjes achter gelaten worden.
Zo te zien
heeft hier de tijd al aardig toegeslagen
Zo te zien heeft hier de tijd al aardig toegeslagen
De cokesbatterij 1,2 en 4 zijn de oudste batterijen die daar nog in
zijn oude glorie te bezichtigen zijn. Deze cokesbaterijen zijn, samen met de
oude kolentoren in 1936 gebouwd.
De kolenwagen die door de oude locomotief (onder) naar de losplaats werd gebracht
Met behulp van een “Löschwagen” werden de gloeiende cokes met behulp van
een locomotief naar de lostoren gebracht.
Daar werden de laadbakken middels een
hijsconstructie geleegd door die bak - waar op de kolen liggen -aan één kant
omhoog te hijsen waardoor die cokes uit de bak op de transportband vallen. De oude locomotief.
De losplaats
Tegenwoordig is die losplaats geheel overwoekerd;
vroeger zag dat heel anders er uit zoals op een foto van T Klassen te zien valt
(Koksofenbatterie
4 - Kippstation http://www.initiative-voelklinger-huette.de/rundgang/index_rund.html)
foto T Klassen
Zo was de modernste cokesbatterij van de Völklinger
Hüttenkokerei, cokesbatterij 7. Deze was de enigste cokesfabriek aan de Saar,
die in continuproces produceerde. (Bouwjaar1957). De cokeskamers werden via de
Ovenvloer van kolen voorzien. Jammer dat deze cokesbatterijen later – na
beëindigen van de productie aldaar – geheel werden ontmanteld en ook nog eens
voor een gedeelte zijn afgebroken.
https://www.zollverein.de/service/nederlandse-pagina
https://www.voelklinger-huette.org/weltkulturerbe-voelklinger-huette/geschichte/
